In the Vineyard: An Introduction to the Art of Viticulture

Η Ελληνική έκδοση βρίσκεται κάτω από την Αγγλική.
Для версии на русском языке, смотрите ниже.

In the Vineyard: An Introduction to the Art of Viticulture

 

Welcome to the fascinating kingdom of viticulture, where the magic of growing grapevines unfolds to bring us the delightful world of wine. In the next viticultural posts, we'll take a step-by-step journey through the vineyards, unraveling the secrets behind cultivating grapevines and discovering how they transform into the beloved beverage that has captured hearts for generations. Cheers to the captivating world of viticulture and the wonders of the grapevine—our guide as we learn, step by step, the art and science behind this age-old craft!

Viticulture as a Science
 

The science and art of cultivating grapes, known as viticulture, is practiced intentionally by viticulturists and often instinctively by grape growers or vineyard caretakers. Techniques and methods vary widely across the globe, with grapes thriving in diverse climates, ranging from hot regions like southern California and inland Australia to cooler areas such as England, Luxembourg, and Denmark [1].

Viticulture is adaptable to both very wet climates, as seen in parts of England and New Zealand, and extremely dry ones, exemplified by the Atacama in Chile and California's Central Valley. The landscape can be characterized by steep terrains, like the Mosel Valley in Germany or Portugal's Douro region, or flat plains, as observed in various Australian and Argentine regions. Vine density exhibits significant variation, from densely planted vineyards with numerous small vines, typical in Champagne and Bordeaux (e.g., 10,000 vines per hectare), to sparse plantings of large vines, as seen in the Vinho Verde vineyards of Portugal (e.g., 600 vines per hectare). Some vineyards rely on manual labor for maintenance, while others employ mechanization. In certain regions, irrigation is crucial for vineyard survival, especially in desert conditions, while in places like parts of France, irrigation is strictly regulated [1].

Grapes stand out among fruits as they store carbohydrates mainly in the form of soluble sugars while also harboring notable levels of acids, particularly tartaric acid. These acids possess bacteriostatic properties and enhance the flavor of wine, contributing to its overall balance [2].

Historical Aspect
 

Most grapevines belong to the botanical family of Vitaceae, Vitis sp. They are represented as shrub vines (lianas) and appear to be one of the oldest flowering plants on the Earth. Grapevines represent a huge diversity of morphological traits and remain understudied and under-classified in our days [3].

Interesting fact: Historically, grapevines were more bush-like, growing in well-lit areas. However, during the Tertiary period, as tropical forests expanded, the Vitaceae family evolved into liana forms to adapt to shade and compete for sunlight [4].

Recent groundbreaking research has revolutionized our understanding of the origins and cultivation of wine grapes. In an extensive study analyzing over 3,500 domestic and wild grapevines, researchers have debunked several long-held beliefs in viticulture's history. This study offers a new perspective on the evolutionary journey of grapevines, challenging the traditional belief that grapes originated in Central Asia and spread westward [5].

Genetic evidence suggests that grapes naturally flourished across western and central Eurasia between 400,000 and 300,000 years ago. Key findings reveal that grapes were present across Eurasia much earlier than previously thought, with significant climate changes around 200,000 years ago causing a split in grape habitats around the Mediterranean. This division led to isolated grape-growing regions, shaping the genetic diversity of vines [5].

The research also redefines the timeline for grapevine domestication. It shows that both table and wine grapes were domesticated around 11,000 years ago, with table grapes in Western Asia and wine grapes in the Caucasus. However, these early wine grapes from the Caucasus surprisingly had minimal influence on European grape varieties. As early farmers migrated towards Europe, they crossbred imported table grapes with local wild varieties. This crossbreeding, especially prominent in regions like Israel and Turkey, gave rise to the diverse wine grape varieties known in Europe today [5].

These findings challenge the assumption that grape cultivation initially focused on winemaking, suggesting a more intricate evolution involving migration and crossbreeding. The study not only offers a deeper insight into the ancient roots of grape cultivation but also highlights the complex genetic journey of grapevines. Despite these discoveries, the exact origins of many modern wine varieties remain elusive, adding to the mystique of wine's rich heritage [5]. Also, despite the fact that many different species exist in the world, the biggest fame was gained by a single Eurasian grape species (Vitis vinifera L. subsp. sylvestris) [6].

Ancient Greece and the Roman Empire have widely spread the grapevines. In the Middle Ages in Europe, viticulture and winemaking were mostly in monasteries, after that colonial expansion extended the regions to California, South America, and Australia and in the 20th century viticulture experienced a great jump in development. Winemaking regions expanded widely and some of them became extremely popular and well-known [6].

France as the Benchmark
 

France has held the esteemed title of the premier wine-growing nation for a significant period. The vineyards, first planted by the Romans, carefully looked after by monks, and improved by innovative merchants many years ago, consistently produce wines that set the standard for other countries to follow. Bordeaux, a pivotal hub in the wine trade since its days as the Roman port of Burdigala, maintains its reputation as the world's supreme wine region. Highly respected by many, this region has a historical legacy dating back to the Middle Ages when wine production flourished along the Dordogne and Garonne Valleys, as well as across Blaye, Bourg, and the Graves. Subsequently, Bordeaux wines found their way to London, initiating the enduring love affair between the English and their cherished Claret, a romance that endures to the present day [7].

Contemporary Viticulture And Production Statistics

 

According to the International Organisation of Vine and Wine (OIV), the vineyard surface area in the world, for 2022, was 7,254,512 ha. In this area are included: grapevines producing berries for wine and juice; for being consumed fresh and dried; as well as baby grapevines which are not producing berries yet. The number of grapes produced for the wines is higher than the one for fresh consumption! Annually, the leading nations in terms of vineyard acreage vary, with Spain, France, China, Italy, Turkey, and the USA consistently emerging as the top contenders. [8].

Vineyard surface area of major vine-growing countries [8].

Looking back over the millennia, it's awe-inspiring to realize that humans have been cultivating grapevines for 8-11 thousand years. This enduring relationship with grapevines goes beyond the creation of wines; grapes serve various purposes, making viticulture a crucial aspect of global agriculture. The grapevine, with its rich history and diverse applications, stands as a fascinating plant. As we embark on this journey, we eagerly anticipate delving deeper into the intricacies of grapevines and vineyards. Together, let's unravel more about this remarkable world in the posts to come. Cheers to the shared exploration ahead! 🍇🌿🌎

Ελληνική έκδοση

Μέσα στο Αμπέλι: Μια εισαγωγή στην Τέχνη της Αμπελουργίας

 

Καλώς ήρθατε στο συναρπαστικό βασίλειο της αμπελουργίας, όπου η μαγεία της καλλιέργειας αμπελιών ξεδιπλώνεται για να μας χαρίσει τον υπέροχο κόσμο του κρασιού. Στις επόμενες αμπελουργικές αναρτήσεις, θα κάνουμε ένα ταξίδι στους αμπελώνες, βήμα-βήμα, ξετυλίγοντας τα μυστικά πίσω από την καλλιέργεια της αμπέλου και ανακαλύπτοντας πώς μεταμορφώνεται στο αγαπημένο μας ποτό που έχει αιχμαλωτίσει τις καρδιές γενεών. Εις υγείαν της αμπελουργίας, λοιπόν, η οποία αποτελεί τον οδηγό μας καθώς μαθαίνουμε την επιστήμη που κρύβεται πίσω από αυτήν την αιωνόβια τέχνη!

Η Αμπελουργία ως Επιστήμη

 

Η επιστήμη και η τέχνη της καλλιέργειας σταφυλιών, γνωστή ως αμπελουργία, ασκείται σκόπιμα από τους αμπελουργούς και συχνά ασκείται ενστικτωδώς από καλλιεργητές και αγρότες. Οι τεχνικές και οι μέθοδοι ποικίλλουν ευρέως σε όλο τον κόσμο, με τα σταφύλια να ευδοκιμούν σε διαφορετικά κλίματα, που κυμαίνονται από ζεστές περιοχές όπως η νότια Καλιφόρνια και η ενδοχώρα της Αυστραλίας έως πιο δροσερές περιοχές όπως η Αγγλία, το Λουξεμβούργο και η Δανία [1].

Η αμπελουργία προσαρμόζεται τόσο σε πολύ υγρά κλίματα, όπως παρατηρείται σε τμήματα της Αγγλίας και της Νέας Ζηλανδίας, όσο και σε εξαιρετικά ξηρά, όπως για παράδειγμα στην Ατακάμα της Χιλής και την Κεντρική Κοιλάδα της Καλιφόρνια. Το τοπίο μπορεί να χαρακτηρίζεται από απότομα εδάφη, όπως η κοιλάδα του Μοζέλα στη Γερμανία ή η περιοχή Ντούρο της Πορτογαλίας, ή από επίπεδες πεδιάδες, όπως παρατηρείται σε διάφορες περιοχές της Αυστραλίας και της Αργεντινής. Η πυκνότητα των αμπελώνων παρουσιάζει σημαντική διακύμανση, από πυκνά φυτεμένους αμπελώνες με πολυάριθμα μικρά αμπέλια, τυπικά στην Καμπανία και το Μπορντώ (π.χ. 1.000 αμπέλια ανά στρέμμα), έως αραιές φυτεύσεις μεγάλων αμπέλων, όπως παρατηρείται στους αμπελώνες Vinho Verde της Πορτογαλίας (π.χ. 60 αμπέλια ανά στρέμμα). Ορισμένοι αμπελώνες βασίζονται στη χειρωνακτική εργασία για τη συντήρηση τους, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν μηχανήματα. Σε ορισμένες περιοχές, η άρδευση είναι κρίσιμη για την επιβίωση του αμπελώνα, ειδικά σε ερημικές συνθήκες, ενώ σε μέρη όπως τμήματα της Γαλλίας, η άρδευση υπόκειται σε αυστηρούς κανονισμούς [1].

Τα σταφύλια ξεχωρίζουν μεταξύ των φρούτων καθώς αποθηκεύουν υδατάνθρακες κυρίως με τη μορφή διαλυτών σακχάρων ενώ περιέχουν επίσης αξιοσημείωτα επίπεδα οξέων, ιδίως τρυγικού οξέος. Αυτά τα οξέα διαθέτουν βακτηριοστατικές ιδιότητες και ενισχύουν τη γεύση του κρασιού, συμβάλλοντας στη συνολική του ισορροπία [2].

Η Ιστορική Πτυχή της Αμπέλου

 

Τα περισσότερα αμπέλια ανήκουν στην βοτανική οικογένεια των ανθοφόρων φυτών της οικογένειας Vitaceae, στο γένος Vitis. Παρουσιάζονται ως θαμνώδεις κισσοί (Λιάνες) και φαίνεται να είναι από τα αρχαιότερα ανθοφόρα φυτά στη Γη. Τα αμπέλια αντιπροσωπεύουν μία τεράστια ποικιλομορφία μορφολογικών χαρακτηριστικών και ακόμη και σήμερα παραμένουν ανεπαρκώς μελετημένα και ταξινομημένα [3].

Fun Fact: Ιστορικά, τα αμπέλια ήταν περισσότερο σαν θάμνοι, και αναπτύσσονταν κατά κύριο λόγο σε περιοχές με αρκετό φως. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της Τριτογενούς Περιόδου, και με την επέκταση των τροπικών δασών, η οικογένεια Vitaceae εξελίχθηκε σε μορφές Λιάνας για να προσαρμοστεί στη σκιά και να ανταγωνιστεί με άλλα φυτά για το ηλιακό φως [4].

Μία πολύ πρόσφατη και πρωτοποριακή έρευνα έφερε την επανάσταση στην κατανόησή μας για την προέλευση και την καλλιέργεια των οινοποιήσιμων σταφυλιών. Σε μία εκτενή μελέτη, στην οποία αναλύθηκαν πάνω από 3.500 καλλιεργημένα και άγρια αμπέλια, οι ερευνητές κατάφεραν να καταρρίψουν αρκετές, μακροχρόνιες πεποιθήσεις σχετικά με την ιστορία της αμπελουργίας. Αυτή η μελέτη προσφέρει μία νέα οπτική σε αυτό το εξελικτικό ταξίδι των αμπελιών, αμφισβητώντας την παραδοσιακή πεποίθηση ότι τα σταφύλια κατάγονται από την κεντρική Ασία και ότι εξαπλώθηκαν προς τα δυτικά [5].

Γενετικά ευρήματα-κλειδιά υποδηλώνουν ότι τα σταφύλια αναπτύχθηκαν φυσικά σε ολόκληρη τη δυτική και κεντρική Ευρασία μεταξύ 400.000 και 300.000 χρόνων πριν. Σημαντικές κλιματικές αλλαγές πριν από περίπου 200.000 χρόνια, προκάλεσαν τον διαχωρισμό των οικοτόπων των σταφυλιών γύρω από τη Μεσόγειο. Αυτή η διαίρεση οδήγησε σε απομονωμένες περιοχές αμπελοκαλλιέργειας, διαμορφώνοντας τη γενετική ποικιλότητα των αμπελιών [5].

Η έρευνα αυτή επαναπροσδιορίζει επίσης το χρονοδιάγραμμα για την “εξημέρωση” του αμπελιού. Δείχνει ότι τόσο τα επιτραπέζια όσο και τα οινοποιήσιμα σταφύλια εξημερώθηκαν πριν από περίπου 11.000 χρόνια. Για τα επιτραπέζια σταφύλια αυτό έλαβε χώρα στη δυτική Ασία, ενώ για τα οινοποιήσιμα στον Καύκασο. Ωστόσο, αυτά τα πρώιμα οινοποιήσιμα σταφύλια από τον Καύκασο είχαν εκπληκτικά ελάχιστη επίδραση στις ευρωπαϊκές ποικιλίες σταφυλιών. Καθώς οι πρώτοι αγρότες μετανάστευσαν προς την Ευρώπη, διασταύρωσαν εισαγόμενα επιτραπέζια σταφύλια με τοπικές άγριες ποικιλίες. Αυτή η διασταύρωση, ιδιαίτερα σημαντική σε περιοχές όπως το Ισραήλ και η Τουρκία, οδήγησε στη δημιουργία των ποικίλων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου, που είναι γνωστές σήμερα στην Ευρώπη [5].

Αυτά τα ευρήματα αμφισβητούν την υπόθεση ότι η καλλιέργεια του σταφυλιού αρχικά επικεντρώθηκε στην οινοποίηση, υποδηλώνοντας μία πιο περίπλοκη εξέλιξη που περιλαμβάνει τη μετανάστευση και τη διασταύρωση. Η μελέτη όχι μόνο προσφέρει μία βαθύτερη εικόνα για τις αρχαίες ρίζες της καλλιέργειας του σταφυλιού, αλλά αναδεικνύει επίσης το πολύπλοκο γενετικό ταξίδι των αμπελιών. Παρά τις ανακαλύψεις αυτές, η ακριβής προέλευση πολλών σύγχρονων οινοποιήσιμων ποικιλιών παραμένει άγνωστη, προσθέτοντας το μυστήριο της πλούσιας κληρονομιάς του κρασιού [5]. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά είδη αμπέλου στον κόσμο, τη μεγαλύτερη φήμη απέκτησε ένα μοναδικό Ευρασιατικό είδος σταφυλιού, το Vitis vinifera L., υποείδος sylvestris [6].

Η αρχαία Ελλάδα και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διέδωσαν ευρέως τα αμπέλια. Αργότερα, κατά τον Μεσαίωνα στην Ευρώπη, η αμπελουργία και η οινοποίηση υπήρχαν κυρίως στα μοναστήρια, ενώ μετά από αυτήν την περίοδο η αποικιακή επέκταση διεύρυνε τις περιοχές αμπελοκαλλιέργειας στην Καλιφόρνια, τη Νότια Αμερική και την Αυστραλία. Κατά τον 20ο αιώνα η αμπελουργία γνώρισε μεγάλη άνοδο στην ανάπτυξη. Οι οινοπαραγωγικές περιοχές διευρύνθηκαν εξαιρετικά, ενώ ορισμένες από αυτές απέκτησαν πολύ μεγάλη φήμη [6].

Η Γαλλία ως Σημείο Αναφοράς

 

Η Γαλλία κατέχει τον ένδοξο τίτλο του πρωτοπόρου οινοπαραγωγικού έθνους εδώ και πολλά χρόνια. Οι αμπελώνες της Γαλλίας, οι οποίοι φυτεύτηκαν πρώτα από τους Ρωμαίους, καλλιεργήθηκαν προσεκτικά από μοναχούς, και βελτιώθηκαν από καινοτόμους εμπόρους πριν από πολλά χρόνια, παράγουν συνεχώς κρασιά που αποτελούν το πρότυπο για να ακολουθήσουν άλλες χώρες. Το Μπορντώ, ένας βασικό κόμβος στο εμπόριο κρασιού από τις ημέρες που αποτελούσε Ρωμαϊκό λιμάνι για το υπερωκεάνιο Burdigala (περίπου 100 χρόνια πριν), διατηρεί τη φήμη του ως η κορυφαία οινοπαραγωγική περιοχή του κόσμου. Υψηλά σεβαστή από πολλούς, η περιοχή αυτή έχει μία ιστορική κληρονομιά που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, όταν η παραγωγή κρασιού ανθούσε κατά μήκος των γαλλικών κοιλάδων Dordogne και Garonne, καθώς και στις κοινότητες Blaye, Bourg, και Graves. Στη συνέχεια, τα κρασιά του Μπορντώ βρήκαν το δρόμο τους προς το Λονδίνο, ξεκινώντας έναν διαχρονικό έρωτα μεταξύ των Άγγλων και του πολυαγαπημένους τους κρασί Claret, έναν έρωτα που διαρκεί μέχρι και σήμερα [7].

Σύγχρονη Αμπελουργία και Στατιστικά Παραγωγής

 

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV), η επιφάνεια των αμπελώνων σε ολόκληρο τον κόσμο, για το 2022, ήταν περίπου 72.545.120 στρέμματα. Σε αυτήν την έκταση ωστόσο περιλαμβάνονται: Αμπέλια που παράγουν σταφύλια που προορίζονται είτε για κρασί, είτε για μούστο, είτε για κατανάλωση ως φρέσκα φρούτα, είτε ως σταφίδες, καθώς επίσης και νεαρά αμπέλια που ακόμα δεν είχαν ξεκινήσει να παράγουν σταφύλια. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η ποσότητα των σταφυλιών που προορίζονται για κρασί, είναι μεγαλύτερος από αυτόν για κατανάλωση ως φρέσκο φρούτο! Πιο συγκεκριμένα, η ποσότητα των σταφυλιών που προορίζονται για κρασί πλησιάζει τους 33,6 εκατομμύρια τόνους, ενώ η ποσότητα που προορίζεται για κατανάλωση ως φρέσκο φρούτο πλησιάζει τους 31,5 εκατομμύρια τόνους, παγκοσμίως. Ετησίως, οι κορυφαίες χώρες στην έκταση των αμπελώνων ποικίλλουν, με την Ισπανία, τη Γαλλία, την Κίνα, την Ιταλία, την Τουρκία και τις ΗΠΑ να αναδεικνύονται σταθερά ως οι κορυφαίες υποψήφιες [8].

Επιφάνεια αμπελώνων των κύριων αμπελουργικών χωρών [8].

Κοιτώντας πίσω στην ιστορία, είναι εκπληκτικό να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι οι άνθρωποι καλλιεργούν αμπέλια εδώ και 8-11 χιλιάδες χρόνια!! Αυτή η διαχρονική σχέση υπερβαίνει τη δημιουργία κρασιών. Τα σταφύλια εξυπηρετούν διάφορους σκοπούς, καθιστώντας την αμπελουργία ένα πολύ κρίσιμο στοιχείο της παγκόσμιας γεωργίας. Το αμπέλι, με την πλούσια ιστορία του και τις ποικίλες εφαρμογές του, αποτελεί ένα συναρπαστικό φυτό. Καθώς ξεκινάμε, λοιπόν, αυτό το ταξίδι προσβλέπουμε με ανυπομονησία να εμβαθύνουμε στις πολυπλοκότητες των αμπελιών και των αμπελώνων. Μαζί θα ξετυλίξουμε περισσότερες πτυχές αυτού το αξιοθαύμαστου κόσμου, στις αναρτήσεις που έρχονται. Εις υγείαν της κοινής μας εξερεύνησης!🍇🌿🌎

Русская версия

На Винограднике: Введение в Искусство Виноградарства

 

Добро пожаловать в загадочный мир виноградарства, где секреты выращивания винограда раскрываются, чтобы открыть нам немного больше о мире вина. В следующих постах о виноградарстве мы шаг за шагом “пройдем по виноградника”, раскрывая техники и секреты, стоящие за производством напитка, предпочитаемого людьми из поколения в поколение. Приветствуем увлекательный мир виноградарства и факты о виноградной лозе — нашего гида в основах этого векового ремесла!

Виноградарство как Наука

 

Наука и искусство выращивания винограда, известные как виноградарство, практикуемая профессионально или любительски, виноградарями или любителями винограда. Техники и методы этой науки сильно варьируются по всему земному шару, так как виноград произрастает в разных климатических условиях, начиная от жарких регионов на юге Калифорнии и заканчивая более прохладными местами, как материковая Австралия или даже Англия, Люксембург и Дания [1].

Виноградарство адаптивно как к очень влажному климату, который мы можем наблюдать в Англии и Новой Зеландии, так и к сильно засушливому, на примере Атакамы в Чили или центральной долины Калифорнии. Ландшафт может характеризоваться крутыми склонами, как, например, долина Мозеля в Германии или регион Дору в Португалии, или плоскими равнинами, как это наблюдается в различных регионах Австралии и Аргентины. Плотность посадки виноградных кустов значительно варьируется: от густо засаженных виноградников с многочисленными небольшими лозами, типичных для Шампани и Бордо (например, 10 000 лоз на гектар или 4 050 лоз на акр), до редких посадок крупных лоз, как это видно на виноградниках Винью-Верде в Португалии ( например, 600 лоз на гектар). На некоторых виноградниках превалирует ручной труд, в то время как на других предпочтительна механизация. В определенных регионах полив необходим для выживания виноградных лоз, особенно в засушливых местах, в то время как в определенных местах, например во Франции, полив строго контролируется [1]. Виноград выделяется среди фруктов, поскольку он хранит углеводы в основном в форме растворимых сахаров, а также содержит значительное количество кислот, особенно винной кислоты. Эти кислоты обладают бактериостатическими свойствами и усиливают вкус вина, способствуя его общему балансу [2].

Исторический Аспект

 

Большинство виноградных лоз относится к семейству Vitaceae, Vitis sp. Они представлены в виде кустарниковых лиан и являются одними из древнейших цветковых растений на Земле. Виноградные лозы представляют собой огромное разнообразие морфологических признаков и в наши дни остаются недостаточно изученными и недостаточно классифицированными [3].

Интересный факт: исторически виноградные лозы имели форму куста и росли на хорошо освещенных местах. Однако, в Третичном периоде, когда тропический лес наступал, семейство Vitaceae эволюционировало в лианы, адаптируясь к темным местам обитания с соревнованием за солнечный свет [4].

Последние революционные исследования кардинально изменили наше понимание происхождения и выращивания винограда. В рамках обширного исследования, включающего анализ более 3 500 окультуренных и диких виноградных лоз, исследователи опровергли несколько долгожданных убеждений в истории виноградарства. Это исследование предлагает новый взгляд на эволюционный путь виноградных лоз, оспаривая традиционное убеждение о том, что виноград происходит из Центральной Азии и распространяется на запад [5].

Генетические доказательства свидетельствуют о том, что виноград естественным образом процветал на территории западной и центральной Евразии между 400 000 и 300 000 лет назад. Основные результаты показывают, что виноград был присутствует на всей Евразии гораздо раньше, чем предполагалось ранее, и значительные изменения климата около 200 000 лет назад привели к разделению мест обитания винограда в районе Средиземноморья. Это разделение привело к изоляции регионов виноградарства, формируя генетическое разнообразие лоз [5].

Исследование также переопределяет временные рамки для окультуривания виноградных лоз. Оно показывает, что и столовый, и технический виноград были окультурены около 11 000 лет назад, причем столовый виноград в Западной Азии, а виноград для вина – на Кавказе. Тем не менее эти ранние сорта винограда с Кавказа удивительно слабо влияли на европейские сорта винограда. По мере миграции первых фермеров в Европу, они скрещивали импортированные столовые сорта с местными дикими видами. Это скрещивание, особенно ярко выраженное в регионах, таких как Израиль и Турция, породило разнообразные сорта винограда, известные в Европе сегодня [5].

Эти результаты вызывают сомнение в предположении, что виноградарство изначально фокусировалось на виноделии, предлагая более сложное развитие, включающее миграцию и скрещивание. Исследование не только предоставляет более глубокое понимание древних корней виноградарства, но и подчеркивает сложное генетическое путешествие виноградных лоз. Несмотря на эти открытия, точное происхождение многих современных сортов вина остается загадкой, добавляя таинственности богатому наследию вина [5]. Несмотря на то, что есть большое количество разных видов по всему миру, самую большую популярность получил Виноград Культурный (Vitis vinifera L. subsp. sylvestris) [6].

Древняя Греция и Римская Империя широко распространили виноград. В Средние века в Европе виноградарство и виноделие были в основном только в монастырях, позднее колониальная экспансия разрасталась, принеся виноградарство и виноделие в такие регионы как Калифорния, Южная Америка и Австралия, а в 20 веке эти науки сделали большой прыжок в развитии. Винные регионы широко распространились и некоторые из них стали невероятно популярными и хорошо известными [6].

Франция как Эталон

 

Франция долгое время удерживала почетный титул ведущей винодельческой страны. Виноградники, впервые посаженные римлянами, за которыми тщательно ухаживали монахи и улучшенные купцами-новаторами много лет назад, постоянно производят вина, которые устанавливают стандарты для подражания в других странах. Бордо, ключевой центр винной торговли со времен римского порта Бурдигала, сохраняет свою репутацию лучшего винодельческого региона в мире. Этот регион, пользующийся большим уважением среди многих, имеет историческое наследие, восходящее к средневековью, когда производство вина процветало в долинах Дордонь и Гаронна, а также в Бле, Бурге и Грейве. Впоследствии вина Бордо попали в Лондон, положив начало длительной любви между англичанами и их любимым кларетом, роману, который продолжается и по сей день [7].

Современная Статистика Виноградарства и Производства

 

По данным Международной организации винограда и вина, площадь виноградников в мире на 2022 год составила 7254512 га. В эту площадь входят: виноградные лозы, производящие ягоды для вина и соков; для употребления в свежем и сушеном виде; а также молодые виноградные лозы, которые еще не дают ягод. Количество винограда, производимого для вин, выше, чем для употребления в свежем виде! Из года в год есть страны-лидеры по площади виноградников. Это Испания, Франция, Китай, Италия, Турция и США.[8].

Площадь виноградников в основных странах производителях [8].

Оглядываясь назад на тысячелетия, можно с трепетом осознать, что люди выращивали виноградную лозу на протяжении 8-11 тысяч лет. Эта прочная связь с виноградной лозой выходит за рамки создания вин; виноград служит различным целям, что делает виноградарство важнейшим аспектом мирового сельского хозяйства. Виноградная лоза с ее богатой историей и разнообразным применением является удивительным растением. Мы с нетерпением ожидаем более подробного изучения тонкостей о виноградной лозе и виноградниках. Давайте вместе узнаем больше об этом замечательном мире в следующих публикациях. Желаем дальнейшего совместного исследования! 🍇🌿🌎

Bibliography

 

[1] J. Robinson and J. Harding, The Oxford Companion to Wine, Oxford University Press, 2015.

[2] D. L. Thurmond, From Vines to Wines in Classical Rome, BRILL, 2017.

[3] M. Keller, The Science of Grapevines, Academic Press, 2015.

[4] К. В. Смирнов, Т. И. Калмыкова and Г. С. Морозова, Vinogradarstvo, Agropromizdat, 1987.

[5] M. Fischetti and F. Franchi, “Wine’s True Origins Are Finally Revealed,” Scientific American, vol. 329, pp. 38-43, October 2023.

[6] P. E. McGovern, Ancient Wine: The Search for the Origins of Viniculture, Princeton University Press, 2019.

[7] M. Millon, Wine A Global History, C&C Offset Printing Co., Ltd, 2013.

[8] International Organisation of Vine and Wine, “Statistics,” OIV, [Online]. Available: https://www.oiv.int/what-we-do/statistics.