Through the Looking Glass: The First Impressions of Wine

Η Ελληνική έκδοση βρίσκεται κάτω από την Αγγλική.

Для версии на русском языке, смотрите ниже.

Through the Looking Glass: The First Impressions of Wine

When assessing the quality and character of wine, visual inspection is as critical as tasting and smelling. The appearance of a wine offers the first clues about its style, quality, and condition. Through careful observation of a wine’s clarity, color, and other visual attributes, tasters can begin to understand the wine’s grape variety, age, and even the conditions under which it was made. This initial examination sets the stage for the following sensory evaluation, providing context that enhances the overall tasting experience.

Clarity

In wine tasting, clarity is typically assessed on a simple two-point scale: clear or hazy. Most wines fall under the category of 'clear'. A 'hazy' appearance indicates the presence of suspended particles, which could be a sign of potential faults in the wine. However, a full assessment often requires further examination of aroma and taste. Interestingly, some wines are intentionally left hazy as some winemakers believe that the filtration influences the quality of the wine [1] [5].

The clarity of wine is influenced by several factors during its production and aging process. For instance, young wines might show a high saturation of tartrate salts due to reduced solubility caused by increased alcohol levels during fermentation. As wines age, these salts may crystallize, especially if the temperature of the wine is lowered. Sediment, especially in red wines, is traditionally seen as a sign of quality and minimal processing. However, it can also impart undesirable flavors depending on its composition. Different types of deposits can form on the bottle's inner surfaces, appearing as either elongated deposits or a lacquer-like coating, which consists of a film-like tannin–anthocyanin–protein complex [4].

Filtered vs unfiltered wine. https://winefolly.com/deep-dive/fining-and-filtered-vs-unfiltered-wine/ 

Advances in wine production technology have largely addressed issues related to noticeable sediment, except in specific wine styles, in which the sediment remains. These technological improvements help maintain the visual appeal of wines, ensuring minimal sediment presence that could detract from the overall wine quality [4]. While some modern wine-making practices may intentionally involve leaving a wine hazy (unfiltered), this characteristic is typically excluded from formal assessments in structured wine-tasting contexts, such as those in educational settings or certification exams [1].

Wine sediment in the glass. https://cawineclub.com/blogs/uncorked/sediment-no-worries 

Microbial spoilage, resulting from yeast or bacterial contamination, can lead to haze formation and off-flavors in wine. This not only affects the clarity but also significantly diminishes the wine's marketability. The growth of certain spoilage bacteria can be exacerbated by oxygen exposure during wine-making processes like racking, which further contributes to spoilage and haze development [4].

Intensity and color

Wine color and intensity chart. https://winefolly.com/tips/wine-color-chart/

Wine color primarily results from how it absorbs, transmits, and reflects visible light, an interaction involving the wine's chemical structure and chromophoric elements. These elements change as wine ages, influencing hue, purity, and depth. The colors of wines are categorized into three basic groups for easier classification in menus and retail displays: white, rosé, and red. Additional color varieties exist, including russet-colored wines, from dried grapes, as well as orange wines [3] [4].

In assessing wine color intensity in reds, the visibility of the glass stem through the wine indicates the depth of color: a visible stem signifies a 'pale' wine. In contrast, an obscured stem indicates a 'deep' color. For whites, this assessment of color intensity is made by examining the wine through the side when the glass is tilted at a 45° angle. The same way is a common approach to do the color assessment of wines. For white wines, intensity ranges from 'pale' at the rim to 'deep' near the core [1].

The hue of wine can show variations in its intensity when looking from the core to the rim of the glass, although the overall color remains consistent. The specific color of a wine is often linked to winemaking processes. For instance, deliberate oxidation can lead to amber or tawny hues in aged wines. The depth of a wine's color often correlates with more robust flavors and aromatic characteristics, influenced by factors such as oak aging or prolonged skin contact. As wines age, their colors evolve: red wines transition from dark shades like pinky purple to lighter shades like rusty orange, influenced by grape variety, ripening conditions, and skin contact duration. White wines change from nearly colorless to various shades of yellow, significantly affected by oxidation and barrel aging [1].

Despite the diverse range of perceivable shades, wine colors are universally described using commonly understood terms such as lemon-green for whites, ruby for reds, and pink for rosés, supplemented with intensity descriptors like pale or deep. Creating a universal classification system for wine colors is challenging due to the difficulty in standardizing visual references across all types of wine [4].

Other observations

Wine body and its connection with the color. https://winefolly.com/tips/what-is-wine-body-and-how-to-taste-it/

Observing the visual attributes of wine such as color, opacity, and viscosity provides essential insights into its quality and characteristics. The color and opacity of wine, for instance, reveal details about the grape variety, acidity levels, alcohol content, sugar concentration, and even the wine's age. Additionally, these visual clues can suggest the region’s climate where the grapes were grown; wines from warmer regions often exhibit deeper colors and less opacity, whereas those from cooler climates may display lighter colors and greater opacity [2].

Viscosity, observed as the wine's behavior when it flows in the glass, is a critical indicator of the concentrations of sugar and alcohol. Wines with higher viscosity typically suggest a richer mouthfeel and more intense flavors, reflecting higher levels of at least one of these 2 components [4].

Tears or legs seen on the glass after swirling are primarily influenced by the wine’s alcohol and sugar content. Thicker and more persistent legs indicate higher levels of alcohol and/or sugar, providing clues about the wine's body and potential sweetness [1] [4]. This phenomenon is a result of the alcohol-water mixture's interaction with the glass, highlighting aspects of the wine's physical chemistry [4].

In terms of effervescence, it’s carbon dioxide that significantly enhances the texture and freshness of white wines. In lighter, unoaked wines, a small amount of dissolved carbon dioxide is often added to introduce a subtle spritz [1]. For sparkling wines, the behavior and appearance of bubbles are crucial quality indicators, though they can be impacted by factors like the cleanliness of the glass. Imperfections or residues on the glass can affect bubble formation, though this is not a direct measure of the wine’s overall quality. Furthermore, effervescence in still wines might point to specific winemaking processes or faults, such as incomplete degassing or ongoing fermentation. The dynamics of carbon dioxide, especially in interaction with yeast lees, are pivotal in assessing the quality of sparkling wines [4].

In summary, the appearance of wine provides essential insights that are integral to a comprehensive wine assessment. Observing visual characteristics like clarity, color, and viscosity not only enriches the taster's understanding but also complements the olfactory and gustatory evaluation. Therefore, mastering the art of visual examination is indispensable for anyone looking to deepen their appreciation and understanding of wine, ensuring a holistic approach to wine tasting that begins the moment a wine is poured into the glass.

Thank you for joining us on this visual journey through the art of wine tasting. As we've explored together, every glance into the glass tells a story, rich with details waiting to be appreciated. Keep an eye on this space as we continue to unravel the many layers of wine appreciation in upcoming posts. Whether you're a seasoned connoisseur or a curious novice, there's always something new to discover. So, pour yourself another glass, stay tuned, and let’s toast to the fascinating world of wine together!

Ελληνική Έκδοση

Οίνος και Όραση: Η Πρώτη Εντύπωση στο Κρασί

Όταν αξιολογείται η ποιότητα και ο χαρακτήρας ενός κρασιού, η οπτική εξέταση είναι εξίσου κρίσιμη με τη γεύση και την οσμή. Η εμφάνιση ενός κρασιού προσφέρει τα πρώτα στοιχεία για το στυλ, την ποιότητα και την κατάστασή του. Μέσω της προσεκτικής παρατήρησης της διαύγειας, του χρώματος και άλλων οπτικών χαρακτηριστικών ενός κρασιού, οι γευσιγνώστες μπορούν να αρχίσουν να κατανοούν την ποικιλία του σταφυλιού, την ηλικία και ακόμη και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες παρήχθη το κρασί. Αυτή η αρχική εξέταση θέτει τις βάσεις για την επακόλουθη αισθητηριακή αξιολόγηση, παρέχοντας το πλαίσιο που ενισχύει την ολοκληρωμένη εμπειρία γευσιγνωσίας.

Διαύγεια

Στη γευσιγνωσία κρασιού, η διαύγεια αξιολογείται συνήθως σε μια απλή κλίμακα δύο σημείων: διαυγές ή θολό. Τα περισσότερα κρασιά εμπίπτουν στην κατηγορία "διαυγές". Μια "θολή" εμφάνιση υποδεικνύει την παρουσία αιωρούμενων σωματιδίων, τα οποία θα μπορούσαν να είναι ένδειξη πιθανών ελαττωμάτων στο κρασί. Ωστόσο, μια πλήρης αξιολόγηση απαιτεί συχνά περαιτέρω εξέταση του αρώματος και της γεύσης. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ορισμένα κρασιά αφήνονται εσκεμμένα θολά, καθώς ορισμένοι οινοποιοί πιστεύουν ότι το φιλτράρισμα του κρασιού επηρεάζει την ποιότητά του [1] [5].

Η διαύγεια του κρασιού επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παραγωγής και παλαίωσής του. Για παράδειγμα, τα νεαρά κρασιά ενδέχεται να παρουσιάζουν υψηλό κορεσμό αλάτων τρυγικού οξέος λόγω της μειωμένης διαλυτότητας που προκαλείται από τα αυξημένα επίπεδα αλκοόλης κατά τη διάρκεια της ζύμωσης. Καθώς τα κρασιά παλαιώνουν, αυτά τα άλατα μπορεί να κρυσταλλωθούν, ιδιαίτερα αν η θερμοκρασία του κρασιού μειωθεί. Η ιζηματογένεση, ειδικά στα ερυθρά κρασιά, παραδοσιακά θεωρείται ένδειξη ποιότητας και ελάχιστης επεξεργασίας. Ωστόσο, μπορεί επίσης να προσδώσει ανεπιθύμητες γεύσεις ανάλογα με τη σύνθεσή της. Διαφορετικοί τύποι ιζημάτων μπορούν να σχηματιστούν στις εσωτερικές επιφάνειες της φιάλης, εμφανιζόμενα είτε ως επιμήκεις εναποθέσεις, είτε ως επιστρώσεις που μοιάζουν με λάκα, η οποία αποτελείται από ένα υμενοειδές σύμπλεγμα ταννινών-ανθοκυανινών-πρωτεϊνών [4].

Φιλτραρισμένο vs Αφιλτράριστο Κρασί. https://winefolly.com/deep-dive/fining-and-filtered-vs-unfiltered-wine/ 

Οι εξελίξεις στην τεχνολογία παραγωγής κρασιού έχουν σε μεγάλο βαθμό αντιμετωπίσει τα προβλήματα που σχετίζονται με την αισθητή ιζηματογένεση, εκτός φυσικά από συγκεκριμένα στιλ κρασιών στα οποία παραμένει το ίζημα. Αυτές οι τεχνολογικές βελτιώσεις συμβάλλουν στη διατήρηση της οπτικής γοητείας των κρασιών, εξασφαλίζοντας ελάχιστη παρουσία ιζημάτων που θα μπορούσαν να υποβαθμίσουν τη συνολική ποιότητα του κρασιού. Ενώ ορισμένες σύγχρονες πρακτικές οινοποίησης ενδέχεται να περιλαμβάνουν εσκεμμένα το να αφήνουν ένα κρασί θολό (μη φιλτραρισμένο), αυτό το χαρακτηριστικό συνήθως αποκλείεται από τις επίσημες αξιολογήσεις σε δομημένα πλαίσια γευσιγνωσίας κρασιού, όπως εκείνα σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα ή εξετάσεις πιστοποίησης [1].

Ίζημα κρασιού μέσα στο ποτήρι. https://cawineclub.com/blogs/uncorked/sediment-no-worries

Η μικροβιακή αλλοίωση, που προκύπτει από μόλυνση από ζύμες ή βακτήρια, μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό θολερότητας και ανεπιθύμητων γεύσεων στο κρασί. Αυτό όχι μόνο επηρεάζει τη διαύγεια αλλά υποβαθμίζει σημαντικά και την εμπορικότητα του κρασιού. Η ανάπτυξη ορισμένων βακτηρίων αλλοίωσης μπορεί να επιδεινωθεί από την έκθεση σε οξυγόνο κατά τη διάρκεια διαδικασιών οινοποίησης όπως η μετάγγιση, η οποία συμβάλλει περαιτέρω στην αλλοίωση και στην ανάπτυξη θολερότητας [4].

Ένταση και Χρώμα

Χρωματα και εντάσεις χρωμάτων κρασιού. https://winefolly.com/tips/wine-color-chart/

Το χρώμα του κρασιού προκύπτει κυρίως από το πώς απορροφά, μεταδίδει και ανακλά το ορατό φως, μια αλληλεπίδραση που περιλαμβάνει τη χημική δομή και τα χρωμοφόρα στοιχεία του κρασιού. Αυτά τα στοιχεία αλλάζουν καθώς το κρασί παλαιώνει, επηρεάζοντας την απόχρωση, την καθαρότητα και το βάθος. Τα χρώματα των κρασιών κατηγοριοποιούνται σε τρεις βασικές ομάδες για ευκολότερη ταξινόμηση στα μενού και τις λιανικές προβολές: λευκά, ροζέ και ερυθρά. Υπάρχουν επιπλέον ποικιλίες χρωμάτων, συμπεριλαμβανομένων κρασιών χρώματος καφεκόκκινου, από σταφιδομένα σταφύλια, καθώς και πορτοκαλί κρασιά [3] [4].

Κατά την αξιολόγηση της έντασης του χρώματος στα ερυθρά κρασιά, η ορατότητα του στελέχους του ποτηριού μέσα από το κρασί υποδεικνύει το βάθος του χρώματος: μία ορατή κολόνα (το μέρος από το οποίο κρατάμε το ποτήρι) σημαίνει ένα 'ανοιχτόχρωμο' κρασί. Αντιθέτως, μία μη ορατή κολόνα υποδηλώνει ένα 'βαθύ' χρώμα. Για τα λευκά κρασιά, αυτή η αξιολόγηση της έντασης του χρώματος γίνεται εξετάζοντας το κρασί από το πλάι, και όταν το ποτήρι είναι υπό γωνία 45° μοιρών. Με τον ίδιο τρόπο γίνεται και η αξιολόγηση του χρώματος των κρασιών. Για τα λευκά κρασιά, η ένταση κυμαίνεται από 'ανοιχτόχρωμα' στο χείλος έως 'βαθιά' κοντά στον πυρήνα [1].

Η απόχρωση ενός κρασιού μπορεί να εμφανίζει διακυμάνσεις στην ένταση του καθώς κοιτάμε από τον πυρήνα έως το χείλος του ποτηριού, ωστόσο το συνολικό χρώμα παραμένει σταθερό. Το συγκεκριμένο χρώμα ενός κρασιού συνδέεται συχνά με τις διαδικασίες οινοποίησης. Για παράδειγμα, η εσκεμμένη οξείδωση μπορεί να οδηγήσει σε κεχριμπαρένιες ή ανοιχτόχρωμες πορτοκαλί αποχρώσεις σε παλαιωμένα κρασιά. Το βάθος του χρώματος ενός κρασιού συσχετίζεται συχνά με πιο έντονες γεύσεις και αρωματικά χαρακτηριστικά, επηρεαζόμενο από παράγοντες όπως η παλαίωση σε βαρέλι ή η παρατεταμένη επαφή με τα στέμφυλα. Καθώς τα κρασιά παλαιώνουν, τα χρώματά τους εξελίσσονται: τα ερυθρά κρασιά μεταβαίνουν από σκούρες αποχρώσεις όπως το ροδαλό μωβ σε πιο ανοιχτές αποχρώσεις όπως το σκουριασμένο πορτοκαλί, επηρεαζόμενα από την ποικιλία σταφυλιού, τις συνθήκες ωρίμανσης και τη διάρκεια επαφής με τη φλούδα. Τα λευκά κρασιά αλλάζουν από σχεδόν άχρωμα σε διάφορες αποχρώσεις του κίτρινου, επηρεαζόμενα σημαντικά από την οξείδωση και την παλαίωση σε βαρέλι [1].

Παρά το ευρύ φάσμα των αντιληπτών αποχρώσεων, τα χρώματα των κρασιών περιγράφονται καθολικά χρησιμοποιώντας κοινώς κατανοητούς όρους όπως λεμονοπράσινο για τα λευκά, ρουμπινί για τα ερυθρά και ροζ για τα ροζέ, συμπληρωμένους με περιγραφές έντασης όπως ανοιχτό ή βαθύ. Η δημιουργία ενός παγκόσμιου συστήματος ταξινόμησης για τα χρώματα των κρασιών είναι δύσκολη λόγω της δυσκολίας τυποποίησης οπτικών αναφορών για όλους τους τύπους κρασιών [4].

Άλλες Παρατηρήσεις

 Το σώμα του κρασιού και η  συσχέτιση του με το χρώμα. https://winefolly.com/tips/what-is-wine-body-and-how-to-taste-it/

Η παρατήρηση των οπτικών χαρακτηριστικών του κρασιού, όπως το χρώμα, η διαφάνεια, και το ιξώδες, παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του. Το χρώμα και η διαφάνεια του κρασιού, για παράδειγμα, αποκαλύπτουν λεπτομέρειες σχετικά με την ποικιλία του σταφυλιού, τα επίπεδα οξύτητας, την περιεκτικότητα σε αλκοόλ, τη συγκέντρωση σακχάρων και ακόμη και την ηλικία του κρασιού. Επιπλέον, αυτά τα οπτικά στοιχεία μπορούν να υποδείξουν το κλίμα της περιοχής όπου καλλιεργήθηκαν τα σταφύλια. Τα κρασιά από θερμότερες περιοχές συχνά εμφανίζουν βαθύτερα χρώματα και μεγαλύτερη διαφάνεια, ενώ εκείνα από ψυχρότερα κλίματα μπορεί να παρουσιάζουν ανοιχτόχρωμα χρώματα και μικρότερη διαφάνεια [2].

Το ιξώδες, που παρατηρείται ως η συμπεριφορά του κρασιού όταν ρέει στο ποτήρι, είναι μια κρίσιμη ένδειξη των συγκεντρώσεων σακχάρων και αλκοόλης. Τα κρασιά με υψηλότερο ιξώδες συνήθως υποδηλώνουν μια πλουσιότερη αίσθηση στο στόμα και πιο έντονες γεύσεις, αντανακλώντας υψηλότερα επίπεδα τουλάχιστον ενός εκ των δύο αυτών συστατικών [4].

Τα δάκρυα ή τα "πόδια" που φαίνονται στο ποτήρι μετά το στροβιλισμό, επηρεάζονται κυρίως από την περιεκτικότητα του κρασιού σε αλκοόλη και σάκχαρα. Παχύτερα και πιο αργά "πόδια" υποδηλώνουν υψηλότερα επίπεδα αλκοόλης ή/και σακχάρων, παρέχοντας ενδείξεις για το σώμα του κρασιού και την πιθανή γλυκύτητά του. Αυτό το φαινόμενο είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του μείγματος αλκοόλης-νερού με το γυαλί, αναδεικνύοντας πτυχές της φυσικοχημείας του κρασιού [1] [4].

Όσον αφορά το άφρισμα ενός κρασιού, είναι το διοξείδιο του άνθρακα αυτό που ενισχύει σημαντικά την υφή και τη φρεσκάδα των λευκών κρασιών. Σε ελαφριά κρασιά, που δεν έχουν περάσει βαρέλι, συχνά προστίθεται μικρή ποσότητα διαλυμένου διοξειδίου του άνθρακα για να εισαχθεί μια διακριτική και ανεπαίσθητη αφρώδης αίσθηση. Για τα αφρώδη κρασιά, η συμπεριφορά και η εμφάνιση των φυσαλίδων είναι κρίσιμοι δείκτες ποιότητας, αν και μπορούν να επηρεαστούν από παράγοντες όπως η καθαριότητα του ποτηριού. Ατέλειες ή υπολείμματα στο ποτήρι μπορούν να επηρεάσουν το σχηματισμό φυσαλίδων, ωστόσο αυτό δεν αποτελεί άμεση ένδειξη της συνολικής ποιότητας του κρασιού. Επιπλέον, το άφρισμα σε μη αφρώδη κρασιά μπορεί να υποδεικνύει συγκεκριμένες διαδικασίες οινοποίησης ή ελαττώματα, όπως ατελής εξαέρωση ή συνεχιζόμενη ζύμωση. Η δυναμική του διοξειδίου του άνθρακα, ειδικά σε αλληλεπίδραση με τις οινολάσπες, είναι κρίσιμη για την αξιολόγηση της ποιότητας των αφρωδών οίνων [4].

Συνοψίζοντας, η εμφάνιση του κρασιού παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση του κρασιού. Η παρατήρηση οπτικών χαρακτηριστικών όπως η διαύγεια, το χρώμα και το ιξώδες, όχι μόνο εμπλουτίζει την κατανόηση του γευσιγνώστη, αλλά συμπληρώνει και την οσφρητική και γευστική αξιολόγηση. Επομένως, η εξάσκηση της τέχνης της οπτικής εξέτασης είναι απαραίτητη για όποιον επιθυμεί να εμβαθύνει στην εκτίμηση και την κατανόηση του κρασιού, εξασφαλίζοντας μια ολιστική προσέγγιση στη γευσιγνωσία που ξεκινά από τη στιγμή που το κρασί ρίχνεται στο ποτήρι.

Σας ευχαριστούμε που συμμετείχατε σε αυτό το οπτικό ταξίδι μέσα στην τέχνη της γευσιγνωσίας του κρασιού. Όπως εξερευνήσαμε ήδη, κάθε ματιά στο ποτήρι αφηγείται μια ιστορία, πλούσια σε λεπτομέρειες που περιμένουν να εκτιμηθούν. Μείνετε συντονισμένοι καθώς θα συνεχίσουμε να ξετυλίγουμε τα πολλά επίπεδα του κρασιού, στις επόμενες αναρτήσεις μας. Είτε είστε έμπειρος γνώστης είτε ένας νεοφώτιστος αρχάριος, υπάρχει πάντα κάτι να ανακαλύψετε. Γεμίστε λοιπόν άλλο ένα ποτήρι, και μείνετε συντονισμένοι μαζί μας.

Русская версия

За стеклом: первые впечатления от вина

При оценке качества и характера вина визуальный осмотр так же важен, как дегустация вкуса и аромата. Внешний вид вина дает первое представление о его стиле, качестве и состоянии. Благодаря тщательному наблюдению за прозрачностью, цветом и другими визуальными атрибутами вина дегустаторы могут начать понимать сорт винограда, возраст и даже условия, в которых оно было изготовлено. Этот первоначальный осмотр создает основу для последующей органолептической оценки, обеспечивая контекст, который улучшает общее впечатление от дегустации.

Прозрачность

При дегустации вин прозрачность обычно оценивается по простой двухбалльной шкале: прозрачное или мутное. Большинство вин подпадают под категорию «прозрачных». «Мутный» вид указывает на наличие взвешенных частиц, что может быть признаком потенциальных дефектов вина. Однако полная оценка часто требует дальнейшего изучения аромата и вкуса. Интересно, что некоторые вина намеренно оставляют мутными, поскольку некоторые виноделы считают, что фильтрация влияет на качество вина [1] [5].

На прозрачность вина влияют несколько факторов в процессе его производства и выдержки. Например, молодые вина могут иметь высокую насыщенность винной кислотой из-за пониженной растворимости, вызванной повышенным уровнем алкоголя во время брожения. По мере выдержки вина эти соли могут кристаллизоваться, особенно если температура вина снижается. Осадок, особенно в красных винах, традиционно считается признаком качества и минимальной обработки. Однако он также может придавать нежелательный привкус в зависимости от его состава. На внутренней поверхности бутылки могут образовываться различные типы отложений, которые проявляются либо в виде удлиненных отложений, либо в виде лакового покрытия, состоящего из пленкообразного комплекса таннин-антоциан-белок [4].

Фильтрованное vs нефильтрованное вино. https://winefolly.com/deep-dive/fining-and-filtered-vs-unfiltered-wine/ 

Достижения в технологии производства вина в значительной степени решили проблемы, связанные с заметным осадком, за исключением определенных стилей вин, в которых осадок остается. Эти технологические усовершенствования помогают сохранить визуальную привлекательность вин, обеспечивая минимальное присутствие осадка, который может ухудшить общее качество вина. Хотя некоторые современные методы виноделия могут намеренно включать в себя отсутствие фильтрации, эта характеристика обычно исключается из формальных оценок в структурированных контекстах дегустации вин, например, в образовательных учреждениях или на сертификационных экзаменах [1] [4].

Винный осадок в бокале. https://cawineclub.com/blogs/uncorked/sediment-no-worries

Микробная порча, возникающая в результате дрожжевого или бактериального загрязнения, может привести к образованию помутнения и появлению неприятного привкуса в вине. Это не только ухудшает прозрачность, но и существенно снижает товарность вина. Рост некоторых бактерий, вызывающих порчу, может усугубляться воздействием кислорода во время процессов виноделия, таких как сцеживание, что еще больше способствует порче и развитию помутнения [4].

Интенсивность и цвет

Таблица цвета и его интенсивности в винах. https://winefolly.com/tips/wine-color-chart/

Цвет вина в первую очередь зависит от того, как оно поглощает, пропускает и отражает видимый свет — взаимодействие, включающее химическую структуру вина и хромофорные элементы. Эти элементы меняются с возрастом вина, влияя на его оттенок, чистоту и глубину. Цвета вин разделены на три основные группы для облегчения классификации в меню и на витринах магазинов: белые, розовые и красные. Существуют дополнительные цветовые сорта, в том числе вина красновато-коричневого цвета из сушеного винограда, а также оранжевые вина [3] [4].

При оценке интенсивности цвета красного вина видимость стеклянной ножки сквозь вино указывает на глубину цвета: видимая ножка бокала означает низкую интенсивность или “бледность”. Напротив, затемненная ножка указывает на глубокий цвет. Для белых вин оценка интенсивности цвета производится путем осмотра вина сбоку, когда бокал наклонен под углом 45°. Таким же образом распространен подход к оценке цвета вин. Интенсивность белых вин варьируется от «бледной» по краю до «глубокой» в сердцевине [1].

Оттенок вина, определяемый балансом красного, синего, желтого, зеленого или коричневого, остается постоянным от сердцевины до края бокала, независимо от изменений интенсивности. Конкретные цвета вина обычно связаны с определенными процессами виноделия. Например, преднамеренное окисление может привести к янтарному или желтовато-коричневому оттенку выдержанных вин. Глубина цвета вина часто коррелирует с более крепким вкусом и ароматическими характеристиками, на которые влияют такие факторы, как выдержка в дубе или длительный контакт с кожицей. С возрастом вина меняют свой цвет. Красные вина переходят от темных оттенков, таких как розово-фиолетовый, к более светлым оттенкам, таким как ржаво-оранжевый, в зависимости от сорта винограда, условий созревания и продолжительности контакта с кожицей. Белые вина развиваются от почти бесцветных до различных оттенков желтого, на что существенно влияют окисление и выдержка в бочках [1].

Несмотря на разнообразный диапазон воспринимаемых оттенков, цвета вина повсеместно описываются с использованием общепонятных терминов, таких как лимонно-зеленый для белых, рубиновый для красных и розовый для розовых, дополненных дескрипторами интенсивности, такими как бледный или глубокий. Создание универсальной системы классификации цветов вина является сложной задачей из-за сложности стандартизации визуальных ориентиров для всех типов вина [4].

Другие наблюдения

Тело вина и цвет. https://winefolly.com/tips/what-is-wine-body-and-how-to-taste-it/

Наблюдение за визуальными атрибутами вина, такими как цвет, непрозрачность и вязкость, дает важное представление о его качестве и характеристиках. Например, цвет и непрозрачность вина раскрывают подробности о сорте винограда, уровне кислотности, содержании алкоголя, концентрации сахара и даже возрасте вина. Кроме того, эти визуальные подсказки могут указывать на климат региона, в котором выращивался виноград; вина из более теплых регионов часто имеют более глубокий цвет и большую непрозрачность, тогда как вина из более прохладного климата могут иметь более светлые цвета и меньшую непрозрачность [2].

Вязкость, наблюдаемая как поведение вина, когда оно течет в бокале, является важным показателем концентрации сахара и алкоголя. Вина с более высокой вязкостью обычно имеют более насыщенный и интенсивный вкус, что отражает более высокий уровень хотя бы одного из этих двух компонентов [4].

Слезки или ножки, видимые на бокале после взбалтывания, в первую очередь зависят от содержания алкоголя и сахара в вине. Более толстые и стойкие ножки указывают на более высокий уровень алкоголя и/или сахара, что дает представление о теле вина и его потенциальной сладости. Это явление является результатом взаимодействия смеси спирта и воды со стеклом, подчеркивая аспекты физической химии вина [4] [1].

Что касается шипучести и пузырьков, углекислый газ значительно улучшает текстуру и свежесть белых вин. В более легкие сорта, не подвергавшиеся выдержке, часто добавляют небольшое количество растворенного углекислого газа, чтобы придать легкий шлейф во рту. Для игристых вин поведение и внешний вид пузырьков, на которые влияют такие факторы, как чистота стекла, являются важнейшими показателями качества. Дефекты на стекле могут повлиять на образование пузырьков, хотя это не является прямым показателем общего качества вина. Кроме того, пенообразование в тихих винах может указывать на определенные процессы или дефекты виноделия, такие как неполная дегазация или продолжающаяся яблочно-молочная ферментация. Динамика содержания углекислого газа, особенно при взаимодействии с дрожжевым осадком, имеет решающее значение при оценке качества игристых вин [4] [1].

Таким образом, внешний вид вина дает важную информацию, которая является неотъемлемой частью комплексной оценки вина. Наблюдение за визуальными характеристиками, такими как прозрачность, цвет и вязкость, не только обогащает понимание дегустатора, но также дополняет обонятельную и вкусовую оценку. Такие наблюдения могут указывать на возраст вина, влияние процесса виноделия и даже на региональные характеристики вина. Поэтому овладение искусством визуальной оценки необходимо каждому, кто хочет глубже оценить и понять вино, обеспечивая целостный подход к дегустации вин, которая начинается с того момента, как вино наливается в бокал.

Спасибо, что присоединились к нам в этом визуальном путешествии по искусству дегустации вин. Как мы вместе выяснили, каждый взгляд в бокал рассказывает историю, богатую деталями, которые ждут, чтобы их оценили. Следите за этим разделом, поскольку в следующих публикациях мы продолжим раскрывать множество подробностей дегустации вина. Независимо от того, являетесь ли вы опытным знатоком или любознательным новичком, всегда есть что открыть для себя. Итак, налейте себе бокал, следите за обновлениями и давайте вместе выпьем за увлекательный мир вина!

Bibliography

[1] WSET Level 3, Understanding wines: Explaining style and quality, UK: Wine & Spirit Education Trust, 2016.

[2] M. Guessmann, Wine: The Best Guide To Wine Tasting, Wine Pairing And Wine Selecting To Find Your Personal Palate And Tips On Choosing The Perfect Wine For Every Occasion., UK, 2015.

[3] M. Old, Wine: A Tasting Course: Every Class in a Glass, London, UK: DK; Illustrated edition, 2013.

[4] R. S. Jackson, Wine Tasting: A Professional Handbook, US: Academic Press, 2022.

[5] J. Robinson and J. Harding, The Oxford companion to wine, Oxford: Oxford University Press, 2015.